Op naar Etosha
We beginnen met een status van de verwondingen. Martin heeft er een wespensteek bij, maar zijn hoofd is niet opgezwollen. Frank heeft nog steeds twee purple heart-waardige sneeën op zijn voorhoofd en de spieren doen ook nog erg pijn. De hoofdpijn is eindelijk weg!
Vandaag gaat de rit naar het nationale park Etosha. Hier kunnen we eindelijk de big five in het wild gaan zien.
Op de weg er naar toe komen we weer veel verkopers van ‘handcrafts’ tegen. Zij staan in vreemde klederdracht langs de weg te zwaaien voor aandacht en proberen je vervolgens stenen e.d. te verkopen. De krotten waar deze mensen in leven staan een stuk verderop in het landschap. Namibië is relatief rijk, maar er is ook nog genoeg armoede te vinden helaas.
Na onze gegevens (naam, adres, kentekenplaten, handtekening en wat ze nog meer bedenken) vijfmaal achter gelaten te hebben zijn we eindelijk veilig geregistreerd in Etosha. De inefficiënte bureaucratie viert hoogtijdagen in Namibië.
This entry was posted on Monday, September 21st, 2009 at 14:13 and is filed under Vanuit Namibie. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
