De (Herr)mannetjes in Afrika

Archive for the ‘Vanuit Botswana’ Category

We rijden..

…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden…en rijden..

Tot we bij de Rhino Sanctuary komen. In dit park van 3400 hectare groot leven 30 neushoorns. Na een lange rit in de auto zien we het niet zo zitten om nog eens het park door te rijden op zoek naar naalden in een hooiberg. Daarnaast zijn de pula’s bijna op, hebben we niet zoveel benzine meer en is het eten ingenomen bij de zoveelste vetinary control checkpoint. Ze zijn in Botswana erg bang voor Mond- en Klauwzeer. Zelfs verpakt supermarkt vlees mag deze controle punten niet voorbij. Een zak chips is ook een prima maaltijd dus.

Moremi Game Reserve

Nadat onze tweede storm is gaan liggen vertrekken we om 6 uur ’s ochtends richting het Moremi Game Reserve.

Botswana is veel minder op toerisme gericht ten opzichte van Namibië. De regels in het park zijn minder streng (je mag niet rond gaan wandelen, maar wel je auto uit bijvoorbeeld), de wegen in het park zijn bar slecht (4×4 only) en er staat nauwelijks bewegwijzering. De kaart die we kochten was nog onduidelijker dan een Franstalige TomTom waarvan het beeld stuk is.

Het echte safarigevoel komt dan ook wel meer bij ons naar boven drijven dan in Etosha We moeten wat meer speuren naar dieren (en de weg terug) maar dat levert dan ook wel memorabele momenten op. Zo zijn we tot twee keer toe op leeuwen gestuit. Deze beesten zijn overdag ongelooflijk lui. Nog te lui om je aandacht te schenken wanneer je op enkele meters afstand je auto tot stilstand brengt..

Nog een bijzonder moment was een bijna-aanrijding met een olifant. De olifant stond direct om een dichtbeboste hoek aan de weg. Gelukkig schrok hij net zo hard als wij en besloot hij zich om te keren en een paar stappen terug te doen. Vervolgens zagen we dat hij deel uitmaakte van een enorme groep olifanten, inclusief enkele kleintjes.  Na wat fotootjes kwam de überpapa op ons af lopen om gedag te zeggen. Asociaal dat we zijn, zijn we maar een stukje door gereden.

Verder hebben we ook nog nijlpaarden en jachtluipaarden aan het ‘gezien’ lijstje toe mogen voegen. Het ‘gegeten’ lijstje loopt dan ook hopeloos achter!

Maun en de bosjesmannen

Bij Ghanzi leeft een groep San Bushmen in een gebied van zo een 36 vierkante kilometers groot. Zij nemen af en toe toeristen als ons mee om hun levensstijl te tonen. De Bosjesmannen zijn op bepaalde vlakken wel met hun tijd mee gegaan. Zo hebben ze geen problemen met geld ontvangen, roken ze graag sigaretten en komen ze nog wel eens in de stad waar ze bier gevoerd krijgen…

Ze vertellen ons een hoop over de verschillende kruiden en plantjes die ze vinden en waar ze voor dienen. Voor ons zijn alle kale woestijnplanten hetzelfde, maar er blijkt toch nog een hoop verschillend materiaal uit de grond eronder te komen. Erg interessant!

Daarna rijden we door naar Maun. Van hieruit kunnen we met een kano over de Okavango delta varen of het Moremi Game Park in om alsnog de leeuwen te zien. Helaas kost beide opties een hele dag, dus we kunnen er maar één doen. We gaan morgen dus voor de game safari. Een goede reden om nog een keer terug te komen in Botswana!

Helaas bleek de credit card faciliteiten van de grote safari-meneer niet te werken en pikken de lokale ATM’s onze pinpasjes niet. We gaan uiteindelijk dus niet met een safari mee, maar rijden gewoon zelf door het park.

De grens over

Ook in Botswana lopen de koeien, geiten en ezels over de snelweg (=120 km/u). Ook in Botswana lopen in de middle of nowhere mensen langs de snelweg. Ook in Botswana kun je politiecontrole posten verwachten midden op de snelweg. Ook in Botswana zijn de (asfalt)wegen van prima kwaliteit. Ook in Botswana viert de bureaucratie hoogtijdagen.

Wel zien we hier een stuk meer groen. Tevens is Botswana een rijker land. In de jaren 70 is met de ontdekking van diamanten een hoop geld verdiend. De overheid heeft dit geïnvesteerd in onderwijs en infrastructuur waardoor de economie ontzettend hard gegroeid is (en dat nog steeds doet). Er dreigt wel een groot gevaar voor de Botswaanse economie: HIV.

Maar liefst 40% van de bevolking is met HIV besmet (tegenover 25%  voor Namibië overigens). De gemiddelde levensverwachting is 33 jaar. De Botswaanse overheid stelt daarom als enig Afrikaans land aidsremmers gratis ter beschikking voor haar bewoners. Tevens is het land vol behangen met promotie van condoomgebruik. Deze zijn overal gratis te krijgen. We kunnen dus nog wat souvenirs inslaan.

Op onze bestemming in Ghanzi zijn we wat rond gaan lopen. Al snel wordt duidelijk dat (blanke) toeristen hier veel minder gewoon zijn dan in Namibië. We worden overal nagestaard en er wordt veel naar ons gezwaaid en gelachen. De kinderen vinden ons maar ‘zweten’. Zo een groot wit kanon op je camera helpt dan ook niet om onopvallend te blijven. Rare jongens, die blanken.

’s Avonds komen we nog in contact met Claire, een Botswaanse vrouw. We wisselen een hoop culturele verschillen uit en discussiëren over alle belangrijke zaken in het leven. Dat wil wel na twee flessen wijn.

PS. Martin is vandaag jarig. Zie foto’s voor onze groteske viering.