De (Herr)mannetjes in Afrika

Archive for October, 2009

Weer terug in Nederland

We zijn weer terug in Nederland. De vlucht is goed verlopen en de wasmachine draait weer op volle toeren. Na 4 weken is het toch wel weer fijn om thuis te zijn. Helaas is bijkomen geen optie, beide Herrmannetjes mogen maandag weer aan de slag.

We kunnen wel terugkijken op een geweldige vakantie. Namibië, maar ook Botswana en Zuid-Afrika zijn prachtige landen. Dierentuin dieren in het wild meemaken is erg bijzonder, maar zeker niet het enige wat deze landen te bieden hebben. Het rondtrekken met een auto geeft je enorm veel vrijheid. We hebben uiteindelijk 7500 km afgelegd in 26 dagen tijd. Je wordt het af en toe zat, maar het was de moeite meer dan waard. Hier en daar kwamen al complimenten binnen over de foto’s, maar het wordt in deze landen je als fotograaf ook niet erg moeilijk gemaakt…

De komende dagen zal Frank nog alle foto’s gaan selecteren, verwerken, bewerken en proberen te publiceren. Voor nu zijn de wat vlug bewerkte foto’s op deze blog ook weer up-to-date. We kwamen er gisteren achter dat een aantal foto’s van Luderitz mistten, die staan er nu ook tussen.

Dank voor het lezen en alle reacties!

Overleven in Johannesburg

Voor de laatste maal worden we gewekt door kwetterende vogels en met het zicht op grazende zebra’s. Vanaf morgen worden we weer wakker met de stadse geluiden waar wij op gebouwd zijn. Vandaag rijden we naar het vliegveld van Johannesburg om ’s avonds een nachtvlucht naar Amsterdam te genieten.

Zonder kaart (waarom verkopen ze die nergens in Zuid-Afrika?) en op goed geluk gaan we op pad. Hoewel de bewegwijzering nog wel te wensen over laat (alleen de eindpunten van wegen worden genoemd) weten we in Johannesburg aan te komen. Uiteindelijk vinden we ‘het’ vliegveld. Tot we alleen cessna’s zagen staan…

Na een rondvraag bleek dat we toch wat verderop moesten zijn voor het internationale vliegveld. We gaan dus weer de levensgevaarlijke snelweg van Johannesburg op. We hebben het overleefd! Om twee uur (7 uur na vertrek) komen we aan op het vliegveld. We volgen de ‘rental car delivery’ bordjes en de beveiligingsman aldaar heeft nog nooit van verhuurbedrijf ‘Asco’ gehoord. “Als ik het niet ken, dan hebben ze hier zeker geen kantoor”, weet hij ons te verzekeren.

Daar sta je dan, op een groot vliegveld in een onbekende en gevaarlijk gewaande stad. Na wat telefoontjes met de IQ-loze dames van Asco (ja echt, dat hebben ze weten te bewijzen) geven ze aan dat we de auto om 5 uur af moeten geven bij een mannetje. Ze hebben inderdaad geen afgeefpunt in Johannesburg.

Toen wij de auto gingen halen hebben we nadrukkelijk gevraagd waar we de auto af moesten leveren. Dit was gewoon bij een Asco afleverpunt volgens de dames. Nu bleek dat dus niet zo te zijn. Verder dachten ze dat afspreken op een vliegveld voldoende informatie zou zijn. Goed, we kunnen het ze niet helemaal kwalijk nemen. Waarschijnlijk zijn de dames nooit buiten Windhoek, laat staan Namibië geweest. Zij hebben geen idee hoe een vliegveld als Johannesburg (vergelijkbaar met Schiphol) er uit ziet.

Na meerdere telefoontjes weten we om 6 uur eindelijk de auto bij de juiste mannen af te leveren in de parkeergarage van het vliegveld. Om half 12 ’s avonds vertrekt ons vliegtuig…genoeg tijd te overbruggen dus.

Goed, genoeg gezeurd. De vakantie is helaas over…

Naar Zuid-Afrika

In tegenstelling tot Namibië en Botswana hoef je bij de grens van Zuid-Afrika geen geld af te rekenen om het land in te mogen. Doordat dit verdorven land bol staat van corruptie en criminaliteit moeten we toch iemand maar even 2 rand toeschuiven. Het bedrag stelt niets voor, maar het druist tegen alle principes in. “Corrupt k*tland” is de eerste gedachte bij Zuid-Afrika. Zo kom je nooit van je imago af.

Tel daarbij op alle verhalen over politie-aanhoudingen die geen politie blijken te zijn, carjackings, berovingen en moorden en je voelt je niet welkom in Zuid-Afrika. Vooral in de grote steden zou het een ramp moeten zijn. Mocht een agent je aanhouden, schuif dan gerust 20 rand toe en zeg dat dit alles is wat je hebt. Zo kom je er het goedkoopst van af.

Uiteindelijk moet je alles wel in perspectief blijven zien. Het gebeurt helaas (te veel ook), maar het is niet dat je op iedere hoek van de straat beroofd wordt.

We overnachten in Marakele National Park. Doordat we een onduidelijke routebeschrijving en geen kaart gekregen hebben wordt het nog een aardige zoektocht. Uiteindelijk komen we om een uur of 4 in het park. Helaas heeft het geen nut meer om het park zelf te bezoeken.

Over de camping wil nog wel eens een verdwaalde struisvogel zijn benen strekken. Van dichtbij zijn ze toch wel érg groot. Daarnaast kijkt de camping uit op een drinkplas, dus we zien ook nog enkele zebra’s en antilopes.